De boeken die mijn leven – en mijn schrijven – hebben gevormd.

Was ik een boekenwurm? Absoluut.

Vanaf het moment dat ik leerde lezen, was ik verkocht. Ik verslond de boeken op de basisschool en was altijd op zoek naar iets nieuws.

Verhalen werden mijn reddingslijn – een manier om te ontsnappen, te ontdekken en iets te voelen dat verder reikte dan wat er in de echte wereld om me heen gebeurde.

De bibliotheek was mijn toevluchtsoord.

Mijn jeugd was allesbehalve gemakkelijk. Uiteindelijk kwam ik onder de hoede van de gemeente terecht, en het leven thuis daarvoor was gevuld met angst, instabiliteit en verdriet. Maar lang voordat ik de woorden had om dat alles te beschrijven, vond ik mijn toevlucht op één rustige plek: de bibliotheek.

De bibliothecarissen moeten me wel hebben opgemerkt – dat kleine meisje dat er veel meer tijd doorbracht dan de meeste anderen – maar ze stelden er nooit vragen over. Ze lieten me gewoon mijn gang gaan. Ik leende het maximale aantal boeken dat ik mocht en kwam week na week terug voor meer. Die boeken gaven me de ruimte om adem te halen.

In het geheim lezen

Thuis kroop ik met een zaklamp onder de dekens en las ik tot diep in de nacht – het enige lichtpuntje in een wereld die vaak donker aanvoelde. Als jij ook zo'n kind was, weet je hoe troostend het was om jezelf te verliezen in het verhaal van iemand anders.

Een liefde voor verhalen vertellen was geboren.

Het is onmogelijk om favorieten te kiezen, maar ik was dol op sprookjes, de fabels van Aesop, Heidi , De Vijf , De Geheime Zeven en alles met dieren, zoals Lassie of Zwarte Schoonheid . Malory Towers sprak enorm tot mijn verbeelding en ik las alles wat Roald Dahl schreef. En De Kleine Vrouw ? Dat boek lag jarenlang op mijn nachtkastje.

Van lezer naar schrijver — en een wending naar de duisternis

Terugkijkend is het geen wonder dat ik uiteindelijk psychologische thrillers ben gaan schrijven. De duisternis die ik in mijn kindertijd heb ervaren – en later in een giftige relatie als volwassene – heeft mijn kijk op de wereld gevormd.

Ik raakte gefascineerd door de verborgen onderstromen in mensen en relaties: wat we laten zien, wat we verbergen, en hoe pijn zelfs de meest alledaagse situaties kan verdraaien tot iets sinisters.

Het lezen van Gone Girl voor de eerste keer was een openbaring. Het was de eerste keer dat ik een verhaal zag dat de psychologische diepte, spanning en vrouwelijke woede wist te vangen die ik zelf wel had gevoeld, maar nog nooit op papier had teruggezien. Het veranderde alles.

Dat boek heeft niet alleen mijn liefde voor lezen weer aangewakkerd, maar het heeft me ook de drang gegeven om zelf verhalen te schrijven. Verhalen die onthullen wat er achter gesloten deuren gebeurt. Verhalen die de vraag stellen: wat zou jij doen als je tot het uiterste gedreven werd? ( Klik hier om een van mijn verhalen GRATIS te proberen !)

Nu ben jij aan de beurt…

Welke boeken hebben je als kind gevormd, of later je leven ingrijpend veranderd? Ik ben benieuwd naar je reacties! En als je durft, deel dan gerust een gênante foto uit je kindertijd, net als ik!

Hartelijk bedankt voor het lezen!

Maria x