Vijf redenen waarom we van psychologische thrillers houden

Psychologische thrillers beleven momenteel een ware hype – en als je net als ik bent, ben je er helemaal door geobsedeerd. Maar wat is het toch met dit duistere, intrigerende genre dat ons tot diep in de nacht laat doorlezen?

Toen ons eens werd gevraagd wat we graag lazen, was het antwoord: psychologische thrillers. Dat vereiste wel wat uitleg… Ze spelen zich bijvoorbeeld vaak af in een huiselijke omgeving, ze draaien om een gezin of een relatie, enzovoort.

Als we tegenwoordig zeggen dat dit ons favoriete genre is, krijgen we vaak een 'oooooh. Ik ook!' te horen. Hier zijn, in willekeurige volgorde, vijf redenen waarom we er zo dol op zijn.

Reden 1: We willen het graag weten.

Mensen zijn in wezen nieuwsgierig. We luisteren gesprekken van vreemden af, we gluren door onbedekte, verlichte ramen en we kunnen het niet laten om een geheim of een sappig roddelverhaal op te vangen... en ja, als er echt iets vreselijks is gebeurd, voelen we ons gedwongen om te kijken. Ja, nieuwsgierige mensen, ik heb het tegen jullie. (En tegen mezelf!)

Daarom zijn we zo dol op psychologische thrillers. We worden niet alleen uitgenodigd in ogenschijnlijk perfecte huizen, zoals het prachtige huis van Fi en Bram in Our House van Louise Candlish, maar we krijgen ook een kijkje in wat er zich afspeelt in hun relaties, harten en gedachten.

De ondergang van een ogenschijnlijk perfect leven is een veelvoorkomend thema in ons genre, en wij krijgen de kans om dat van dichtbij mee te maken.

Reden 2. We houden ervan om ons met anderen te verbinden.

 

In spannende thrillers die zich in een huiselijke sfeer afspelen, komen personages voor die we zouden kunnen kennen, en zelfs personages die we zelf zouden kunnen zijn. Ze bieden ook situaties die ieder van ons zouden kunnen overkomen. Tijdens het lezen kunnen we ons verdiepen in dilemma's en vragen stellen zoals: wat zou ik doen als mij dat overkwam? Hoe zou ik reageren? De 'wat als'-vraag staat centraal bij elke wending in het verhaal, en als lezers kunnen we vergelijkingen trekken tussen onszelf en de personages waarin we zo emotioneel betrokken zijn.

Het motief van 'schoonfamilie uit de hel', zoals bijvoorbeeld te lezen is in 'Here to Stay' van Mark Edwards, roept de eerdergenoemde vragen op. Zou je, hoe lief je je partner ook hebt, in die omstandigheden kunnen blijven?

Wat hand in hand gaat met deze herkenbaarheid is een gevoel van opluchting. Ik daag iedereen uit om zich na het lezen van Here to Stay niet beter te voelen over hun eigen schoonfamilie, hoe turbulent de relatie ook is. Ze zullen er in vergelijking bijna als heiligen uitzien!

Reden 3. We houden ervan om te voelen. Echt te voelen.

Ons genre stelt ons in staat een breed scala aan emoties te ervaren. Jaloezie, liefde, angst, verdriet en hopeloosheid zijn voorbeelden van emoties die direct in je opkomen. Doodsbang zijn voor het welzijn van een personage, of huilen wanneer alles vreselijk misgaat, hoort er nu eenmaal bij als je een thriller leest die zich in een huiselijke setting afspeelt.

De debuutroman, The Edge van Lucy Goacher, belooft ons vanaf de titel al op een 'emotionele rand' te plaatsen. Met het verwoestende verlies dat in de eerste hoofdstukken aan het licht komt, worden we meegesleept in de aangrijpende zoektocht van de hoofdpersoon naar de waarheid, een bekend thema. We leven echt mee, en dat is wat ons blijft boeien.

 

Reden 4. We vinden het heerlijk om de plotwending te voorspellen. (Of we denken in ieder geval dat we dat kunnen!)

De plotwending. Iets waar we het hele boek naar op zoek zijn. Alle tot nu toe genoemde boeken bevatten een geweldige plotwending. Als lezers willen we vanaf het begin dolgraag raden wat de wending zal zijn. En hoewel we misschien proberen de doodlopende wegen en dwaalsporen van de auteur te ontdekken, willen we het eigenlijk niet weten.

Dan hebben we die onverwachte wending nodig die ons recht in de maag raakt en ons als een klap in het gezicht laat stuiteren. Het moet ons doen duizelen. Maar hoewel het onthullend moet zijn, moet het ook vakkundig zijn aangekondigd. We willen dat gevoel van: "Oh ja, waarom heb ik dat niet zien aankomen?", terwijl we alles wat eraan vooraf is gegaan nog eens overdenken.

Een roman met een te voorspelbare plotwending kan teleurstellend zijn, en een huiselijke thriller zonder plotwending… nou, daar willen we niets van weten!

Reden 5. We vinden het heerlijk om gegrepen te worden.

Een goede psychologische thriller moet de lezer vanaf de eerste pagina bij de keel grijpen en niet meer loslaten tot het einde. Of dat nu vanaf de eerste zin van hoofdstuk één is, of in de proloog, is een kwestie van smaak. Persoonlijk ben ik dol op een proloog in dit genre – ze geven vaak een uitstekende voorbode van een duistere toekomst, vooral in contrast met de perceptie van perfectie en normaliteit in hoofdstuk één.

Zonder dat we het beseffen, gebruikt de auteur allerlei trucjes om ons precies daar te houden waar hij ons wil hebben. Korte zinnen, korte scènes, korte hoofdstukken die eindigen met een cliffhanger. Hoe vaak heb je al gezegd: "Nog één hoofdstukje", om vervolgens dat verdomde boek niet meer weg te kunnen leggen! Zo voelt het om gegrepen te worden! We mogen dan wel klagen, maar stiekem verlangen we naar een verstoorde nachtrust, willen we de tijd helemaal vergeten en ontsnappen in een situatie waarin we ons volledig kunnen verliezen.

We móeten weten wat er gaat gebeuren. We móéten weten wat er gaat gebeuren. We schreeuwen tegen de personages dat ze moeten oppassen of ervandoor moeten gaan. We leven intens met ze mee . We proberen te achterhalen wat de schurk drijft tot wat hij doet. We willen gerechtigheid, we willen rechtvaardigheid. Ergens willen we een happy end, maar de spanning komt voort uit de wetenschap dat we dat waarschijnlijk niet zullen krijgen. En we kunnen niet stoppen met lezen. Elk woord is een open deur, en de nadruk op wat er gebeurt drijft ons voort.

Psychologische thrillers zijn niet het domein van mooie proza en gedetailleerde beschrijvingen; het is het domein waar de auteur ons meesleurt, recht in het hart van wat er gezegd, gedaan en gevoeld wordt. Een geweldige psychologische thriller geeft ons het gevoel alsof we er echt bij zijn. We voelen ons zo verbonden dat we een van de personages zouden kunnen zijn, terwijl we alle spanning en sensatie vanuit een veilige positie beleven.

Opmerkingen in boekrecensies zoals 'een echte pageturner' en 'ik kon het boek niet wegleggen' zijn clichés geworden in ons genre, maar als lezers is dat precies wat we zoeken in een boek.

Wat valt er niet leuk aan te vinden?

Geheimen delen, herkenbaar, emotioneel, meeslepend en met een onverwachte wending . Een goede huiselijke thriller heeft al deze eigenschappen en nog veel meer. Geen wonder dat er zoveel leesgroepen zijn, zowel online als offline, die ruimte bieden voor plotbesprekingen en boekaanbevelingen.

Het is niet verwonderlijk dat auteurs in dit genre worden aangespoord om sneller te schrijven en meer boeken uit te brengen. Ons geliefde genre is enorm in opkomst, niet alleen in boekvorm, maar ook op het scherm. Ik ben in ieder geval dolblij dat ik niet alleen een fervent lezer van psychologische thrillers ben, maar er ook zelf een schrijfster van ben.

Ik ben heel benieuwd naar jouw mening! Wat vind jij van dit genre? Laat het me weten in de reacties.

En als je net zo dol bent op psychologische thrillers als ik, dan zul je deze GRATIS roman, Ties That Bind, geweldig vinden! Meld je aan voor mijn 'blijf-op-contact'-lijst en download hem hier .

Bedankt voor het lezen!